سرزمین باستانی کاپادوکیه

کاپادوکیه(Cappadocia ) منطقه‌ی تاریخی و وسیعیبه مساحت بیش از 5000 کیلومتر مربع در منطقه‌ی مرکزی آناتولی است و محوطه‌ای را در بر می‌گیرد که میان نوشهر، نیغده، آکسرای، کرشهیر و قیصریه در کشور ترکیه امروزی قرار دارد. این منطقه از مجموعه‌ی شهر‌ها و روستاهای زیرزمینی تشکیل شده است که در تمام این منطقه، پراکنده شده‌اند.

نام کاپادوکیه ریشه در پارسی باستان دارد که معنای آن « سرزمین اسبهای زیبا » می باشد . بنا به نوشته مورخان ،کاپادوکیه یکی از اماکن مهم در دوران امپرانوری رم برای گسترش و حفظ بقای مسیحیان بوده است و به همین دلیل نام کاپادوکیه پس از روزگار باستان در زمان چیرگی مسیحیت بر این بخش پایدارماند و امروزه هم در زمینه گردشگری بدین بخش تاریخی کاپادوکیه گفته‌می‌شود. آنچه که کاپادوکیه را تا این اندازه برجسته و مشهور نموده است ، شهرها و روستاهای زیرزمینی در میان سنگهای طبیعی با شکلهای حیرت آور است ، کاپادوکیه با چشم اندازهایی زیبا از خانه های مخروطی شکل، شهرهای زیر زمینی ، صومعه های صخره ای ومناظر فوق العاده همانند قسمتی از رویاست. در سال های اخیر، تعداد مسافرانی که به این منطقه از ترکیه سفر می کنند در حال افزایش است. با ورود به این منطقه نه تنها احساس می کنید که به کشور دیگری پا گذاشته اید بلکه حس می کنید وارد دنیای دیگری شده اید. 

بررسی های نحوه پیدایش این منطقه بیانگر این موضوع است که ساختار‌های زمین‌شناسی و رسوبات ناشی از فعالیتهای آتش‌فشانی در دورانهای زمین شناسی با گذشت زمان، زیر باران و بادهای شدید فرسایش یافته و به صورت صخره‌هایی تحت عنوان توف (Tuff) شکل گرفتند؛ صخره‌هایی که چندین متر ضخامت دارند. فرسایش موجب تشکیل شکل‌های عجیب و جالبی در صخره‌ها شده است؛ شکل‌هایی مانند گنبد، ستون‌های قارچ‌مانند موسوم به دودکش پریانو برج‌هایی زیبا و حیرت‌انگیز.

با گسترش سکونت انسان بر روی زمین ، این منطقه پناهگاه مناسبی برای زیستگاه انسانها شد و با توجه به حاصلخیز بودن زمینها و وجود آب فراوان ، کاپادوکیه تبدیل به منطقه بسیار مهمی گردید و باعث شد در طول تاریخ ، فراز و نشیب زیادی را تجربه نماید. از زمان مادها کاپادوسیه بخشی از شاهنشاهی ایران بوده است. در تاریخ برای نخستین بار در پایان سده ششم پیش از میلاد است که نامی از کاپادوکیه می‌رود و آن هم در سنگنبشته‌های سه‌زبانه دو تن از پادشاهان هخامنشی، داریوش بزرگ و خشایارشا. از دیر باز فرهنگ و آیین ایرانی آنچنان در ارمنستان و کاپادوسیه پذیرفته و گسترش یافته بود که می‌توان گفت که مردمان این نواحی در زمان هخامنشیان و اشکانیان دیگر غیر ایرانی شمرده نمی‌شدند. پرستش ایزدان ایرانی بویژه مهر و آناهیتا در کاپادوسیه رواج داشت و نویسندگان یونانی چگونگی برگزاری مراسم مذهبی ایرانی را در آنجا گزارش کرده‌اند.

اعجاب آورترین بخش سرزمین کاپادوسیه، شهری است زیر زمینی با نام درینکویو derinkuy است . درسال 1963 کارگرانی که برای ایجاد ساختمانی ؛ به کندن زمین مشغول بودند,ناگهان با چاه یا تونل ژرفی درون زمین روبرو شدند.پژوهشهای بعدی ؛ کشف یک شهر زیرزمینی از دوران کهن را خبر داد که در تحقیقات باستانی به عمل آمده آشکار شد که این اثر از ایرانیان باستان و پیروان اهورامزداست که به تاریخ آیین زرتشت اشاره دارد. درینکوبو  -Derinkuyu- به معنی "چاه عمیق" شهری است زیرزمینی و اعجاب آور با آثارو نشانه هایی از آیین زرتشت، کهن ترین دین جهان و همچنین نمادهایی از زرتشت ، فروهر، اهورا مزدا و اسب های پارسی.

این شهر هشت طبقه، باظرفیت اسکان برای 20 تا 30 هزار گاو وگوسفند و اصطبل اسب، مرد وزن و کودک و در ژرفای 85 متری زمین قرار دارد. در آن مکان محلی برای درست کردن غذا، شراب، روغن، و ذخیره ی آنها و همچنین نیایشگاه هایی برای مراسم دینی تعبیه شده است.شهر زیرزمینی درینکو که توسط ایرانیان باستان و پیروان دین زرتشت ساخته شده 8 طبقه دارد . ساکنین آن میتوانستند در ورودی اصلی را با سنگ بزرگی از داخل مسدود کنند .طبقۀ نخست ویژه ی نگهداری حیواناتی چون اسب و گاو و گوسفند بوده است.دراین شهر وجود پله های تودرتو و پرشمار در هر طبقه، اتاقهاها، آشپزخانه ها و حیواناتی چون گاو و نیز محل بزرگی برای ذخیره  شراب و مواد غذایی دیده می شود. نکته قابل توجه در مورد این مکان آنست که در ژرفای این شهرزیرزمینی هوای خنکی جریان دارد و هیچگاه کمبود اکسیژن در آنجا احساس نمی شود و آن به دلیل وجود هواکش و تونل هایی ست که به بیرون راه دارند و هوا را در جریان می اندازند.در طبقه ی چهارم این شهر زیرزمینی، سنگهای بزرگ و سنگینی به اندازه های سنگ آسیاب وجود دارد که در صورت حمله و نفوذ دشمن به وسیله ی این سنگها از پایین راه های ورودی را می بستند تا مانع نفوذ و پیشروی دشمن شوند. به گفته ی پژوهشگران باستان شناس نقطه ضعف یا پاشنه ی آشیل این شهر همان تونل و هواکش هاست، زیرا مهاجمان ودشمنان می توانستند با ریختن سمهای کشنده در هواکش ها و تونل ها، ساکنان شهر را مسموم کنند و مردم را از پای در آورند.از نظر تاریخی  گزنفون xénophon تارخ نگار و فیلسوف یونانی ؛ که زمانی جزو سپاهیان کوروش کوچک در لشکرکشی برعلیه برادرش اردشیر بوده ,ساخت این شهر و شهرهای زیرزمینی رادر قرنهای چهارم وپنجم پیش از میلاد می داند. روزگاری همه سرزمینهای گسترده میان دورود هالیس و فرات را کاپادوسیه می نامیدند. از زمان مادها این سرزمین جزو بخشی از شاهنشاهی ایران بوده.در قسمت بیرونی "درنیکویو" شهر زیرزمینی ایرانیان باستان ,خرابه های دوبرج دیده می شود که محلی برای نگهبانان بوده ,که اگر مهاجمان و دشمنان نزدیک شوند به ساکنان شهر خبر دهند.

به جرأت می توان گفت کاپادوکیه یکی از جاهایی است که چنانچه عاشق سفر هستید بایستی آن را ببینید ، امروزه بسیاری از گردشگران صرفن برای دیدن این منطقه به ترکیه سفر می کنند . در انتها بایستی گفت مشهورترین جاذبه ی کاپادوکیه بالن سواری بر روی دره های ناهموار و دیدنی این منطقه است. اگر قصد بالن سواری در این منطقه را دارید پیش از سفر خود به کاپادوکیه بالن رزرو کنید زیرا در فصل های پر بازدید تمام این بالن ها از قبل رزرو می شوند

نظر خود را بنویسید